w lewo, prosto, w prawo...

W sobote rozpoczeliśmy sezon grillowy...
Na załączonym obrazku czerwono - czarny grill Andaluzja Mały, z poręczną półką na przyprawy i kółeczkami ułatwiającymi przemieszczanie owego grilla :))

A grillowanie... było miło i przyjemnie... noc ciepła, pifko zimne, mięsko smaczne... cóż wiecej trzeba.

Kilka dni temu, siedząc sobie na tarasie z Dziubem, zauważyliśmy muchę, tłustą dużą muchę, której (pewnie z przeżarcia) nie bardzo szło latanie. Szczerze powiedziawszy w ogóle jej nie szło, leżała sobie na tarasie na pleckach bzyczała, machała niemrawo skrzydełkami i kręciła się w kółeczko jak bączek, nie potrafiąc stanąć na nogi.
- dlaczego mucha nie leci?
zadał mi kłopotliwe pytanie Stasiu
- nie wiem, może jest chora..., nie może się obrócić na nóżki i polecieć, weź patyczek i ją obróć, to sobie poleci - próbowałam nauczyć dziecka humanitarnego obchodzenia się z naszymi braćmi najmniejszymi...
Stasiu patyczek wziął i zaczął go używać w celu obrócenia muchy, dwa razy mucha wylądowała na ścianie i się od niej odbiła, ale efekt został osiągnięty - mucha stanęła na swoich nogach i bzycząc usiłowała odlecieć, co nie bardzo jej szło
- dlaczego ona nie leci?
- nie wiem stasiu może jest zmęczona, albo chora?
- no to trzeba wziać muchę do domku - zaopiniował Staś, co spotkało się z gorącym sprzeciwem z mojej strony
- nie, nie Stasiu mucha sobie zaraz odleci, nie trzeba jej brać do domku
Zostawiwszy muchę pogrążoną w próbach wzniesienia się choćby na 1 cm nad ziemię i Stasia pogrążonego w obserwacji usiłowań muchy, weszłam do kuchni. Nie minęła minuta, gdy w drzwiach od tarasu staje zafrasowany Staś
- mamooo, mucha już chyba nie poleci...
- a dlaczego Stasiu? - zainteresowałam się żywo losem muchy, patrząc na moją latorośl
- bo ją nadepnąłem - odparło dziecko spuszczając skromnie oczy
- Stasiu! nie można deptać muchy! - powiedziałam spokojnie odwaracając się, bo niezbyt to wychowawcze jak dziecko widzi strofującą go mamę która zaśmiewa się do łez
- mamoo, i ona przyczepiła mi się do buta wtedy już prawie nie wytrzymałam, parsknęłam smiechem.
Myślałam, że Dziubek żartuje i mucha poprostu siedzi mu na bucie. Podeszłam do niego
- pokaż gdzie na bucie?
- o tutaj - powiedział pokazując jednocześnie swój adidasek od spodu faktycznie w rowku buta wciśnięta była mucha, a raczej to co z niej zostało
- wiesz Dziubek daj ten patyczek, wyciągnę ci tą muchę no i wydłubałam jej resztki, które malowniczo spadły na płytki na tarasie Stasiu z zainteresowaniem poprzyglądał się temu stwierdzając
- o, mucha się trochę złamała.
popłakałam się ze śmiechu i na tym skończyły się wychowawcze zabiegi co do humanitarnego traktowania tłustych i mało mobilnych much.

Co zrobić, żeby człowiekowi się nie nudiło w drodze do pracy? Trzeba zamieszkać na nowym osiedlu, a dostanie się w prezencie blok otoczony ze wszystkich stron błotkiem.
Od dzisiaj będę kolkcjonował reklamóweczki z hipermarketów po cztery dziennie - dwie na wyjście do pracy, dwie na powrót z pracy:))

Byliśmy strasznie ciekawi reakcji Stasia po wejściu do nowego mieszkania.
Przyjeżdżamy z Zakopanego, otwieramy drzwi, Stasia puszczamy przodem. Staś pierwsze kroki kieruje do swojego pokoju.
- Jak tu ładnie!
Zasuwa do dużego pokoju.
- Jak tu pięknie!
Po czym wraca do swojego pokoju odkrywać na nowo zapomniane zabawki.

Autobus relacji Zakopane - Kraków, niedziela popołudiu, koniec długiego weekendu. Z tyłu grupka rozbawionych, podchmielonych młodzieńców.
- Z czego oni się tak cieszą? - pyta się Staś.
- Dlatego, że kupili bilety. - odpowiada sam sobie.